Μαρία Τσιμπισκάκη


 

 

 

 

ΑΡΜΑΤΟΥΡΕΣ ΚΑΙ ΣΚΙΕΣ: τα Ίχνη της Ύπαρξης  #1

Βραχιόλι
Ασήμι, μπρούτζος, χρωστικές ουσίες, pvc, θαλάσσια ανεμώνη

 

 


Τι μένει όταν τελειώνει η ζωή; Η Γή είναι βαριά από τους σκελετούς (αρματούρες ) των πλασμάτων που κάποτε την περπατούσαν και ίχνη της ύπαρξής τους, της ιστορίας τους. Προπαντός σκιές χαραγμένες από αμέτρητες αναμνήσεις, τρόπους, νέες ζωές. Το φύλλο γίνεται εδώ ένα εύγλωττο σύμβολο αυτής της δυαδικότητας: Μια ευαίσθητη εναπομείνασα δομή, φέρουσα τα ορατά υπολείμματα μιας ζωντανής σάρκας, αποδίδεται στο εργαστήριο μέσα από μια διαδικασία τεχνικών χάραξης και διάτρησης του μετάλλου. Στο βάθος η σκιά του, σκοτεινή, να τρεμοπαίζει, ένα μοναδικό φευγαλέο αποτύπωμα της ύπαρξης στην αιώνια ροή της ζωής. Διάσπαρτα εδώ και κει απολιθωμένα σώματα ανεμώνης της θάλασσας. Ένα ακόμη εύθραυστο και πανέμορφο ίχνος μιας περασμένης ύπαρξης, γεμάτης ενέργεια.


http://www.tsimpiskakimaria.com/